Vandaag met noa naar de dierenarts geweest voor begeleiding. Ze waren tevreden, ziet er goed uit en geen klachten, Ze weegt nu 46 kg en haar heupen zijn hoger dan haar schouders. Maar dat schijnt meer voor te komen. Dat moet vanzelf weer recht trekken. Ze is blijkbaar nog niet uitgegroeid. Daarna met jongste naar de huisarts geweest om te kijken of haar enkeltje nog getaped moest worden. Gelukkig hoefde dat niet , met dit weer is dat niet zo'n succes. Vanmiddag heeft ze nog met 2 vriendinnetjes in het bad in de tuin gezeten, en dat valt niet mee met tape. tweede heeft weer getennist voor de derde keer; die is helemaal enthousiast. Wel heel fijn omdat hij vroeger altijd gebadmintond heeft, maar hier de vereninging niet leuk vond. En nu na 8 maanden gelukkig weer een leuke sport heeft gevonden. Oudste dochter is vanavond oppassen. Daar is ze heel blij mee omdat ze dan ook inkomsten heeft. Op je 14e kan je moeilijk aan een baantje komen!
Ikzelf kan nog steeds niet goed toe komen aan "iets leuks doen ". Dat is me namelijk sterk geadviseerd door arts en spv-er. Ik begrijp het wel, maar het wil nog niet erg lukken. Leerpuntje zullen we maar denken.
dinsdag 26 april 2011
maandag 25 april 2011
Hier zijn ze dan: schattig niet waar? Ik weet alleen nog geen namen. Nou ja, ik heb nog even de tijd.
Vanmorgen zijn we naar de oldemijer geweest. Een natuurgebied waar allerlei dingen te doen waren onder het motto: hardenberg buiten, het was natuurlijk prachtig weer hiervoor. Tot vreugde van jongste hebben we gekanood (vast geen goed woord?) Vanmiddag kwamen oude vrienden van ons helemaal naar het oosten om ons op te zoeken. Gerco is een oude vriend van manlief. Hij heeft een aantal maanden geleden een gescheurde aorta gehad, met allerlei complicaties. Het is een wonder dat hij het overleefd heeft. Het is wel raar om daar zo met elkaar over te praten en je te realiseren dat een leeftijdgenoot er zomaar niet meer had kunnen zijn. We realiseerden ons dat het onzin is om steeds te denken: ik heb nu geen tijd voor een afspraak, dat komt later wel. Soms is de scheidslijn maar heel dun van later en nooit meer.
Ik merk nog wel dat als ik moe wordt dat ik dan me nog slecht kan concentreren, maar ach: waar klaag ik over. Vandaag is Lien verhuisd, ik hoop dat het goed is gegaan. Het voelt niet goed dat ik haar niet heb kunnen helpen, maar ik zag er echt geen kans toe. Ik hoop dat ze gelukkig wordt op deze nieuwe plek.
Vanmorgen zijn we naar de oldemijer geweest. Een natuurgebied waar allerlei dingen te doen waren onder het motto: hardenberg buiten, het was natuurlijk prachtig weer hiervoor. Tot vreugde van jongste hebben we gekanood (vast geen goed woord?) Vanmiddag kwamen oude vrienden van ons helemaal naar het oosten om ons op te zoeken. Gerco is een oude vriend van manlief. Hij heeft een aantal maanden geleden een gescheurde aorta gehad, met allerlei complicaties. Het is een wonder dat hij het overleefd heeft. Het is wel raar om daar zo met elkaar over te praten en je te realiseren dat een leeftijdgenoot er zomaar niet meer had kunnen zijn. We realiseerden ons dat het onzin is om steeds te denken: ik heb nu geen tijd voor een afspraak, dat komt later wel. Soms is de scheidslijn maar heel dun van later en nooit meer.
Ik merk nog wel dat als ik moe wordt dat ik dan me nog slecht kan concentreren, maar ach: waar klaag ik over. Vandaag is Lien verhuisd, ik hoop dat het goed is gegaan. Het voelt niet goed dat ik haar niet heb kunnen helpen, maar ik zag er echt geen kans toe. Ik hoop dat ze gelukkig wordt op deze nieuwe plek.
zondag 24 april 2011
begin
Eindelijk een bericht uit het wilde oosten.
We wonen hier nu ruim 8 maanden en eindelijk beginnen we te landen.
Eigenlijk ging het allemaal wel heel erg goed, en direct vanaf het begin al. Maar nu begint het wat normaler te worden en dat is wel erg lekker.
We hebben gisteren kennis gemaakt met onze 2 nieuwe familieleden: 2 konijnen babys. Maar we moeten nog 4 weken wachten tot ze bij hun moeder vandaan kunnen. Het zijn schatjes: teddy konijntjes. Dit houd in dat het heel pluizige zachte konijntjes zijn. Ze hebben zelfs een soort stamboom, ook al is het nog geen erkend ras. Ik ga proberen hier een foto bij te plaatsen, maar of dat gaat lukken?
We wonen hier nu ruim 8 maanden en eindelijk beginnen we te landen.
Eigenlijk ging het allemaal wel heel erg goed, en direct vanaf het begin al. Maar nu begint het wat normaler te worden en dat is wel erg lekker.
We hebben gisteren kennis gemaakt met onze 2 nieuwe familieleden: 2 konijnen babys. Maar we moeten nog 4 weken wachten tot ze bij hun moeder vandaan kunnen. Het zijn schatjes: teddy konijntjes. Dit houd in dat het heel pluizige zachte konijntjes zijn. Ze hebben zelfs een soort stamboom, ook al is het nog geen erkend ras. Ik ga proberen hier een foto bij te plaatsen, maar of dat gaat lukken?
Abonneren op:
Posts (Atom)

